'Huisartsen onderschatten menstruatiepijnen'
Marscha van Noesel
Hilda Nijkeuter, webmaster van de Endometriose Stichting
Foto/Harry Tielman
Vrouwen met menstruatieklachten slikken steeds sterkere pijnstillers. Zij tobben soms jarenlang waardoor ze vaak een aantal dagen per maand uit de roulatie zijn. Sinds oktober 2002 timmert de Stichting Endometriose aan de weg om meer bekendheid te geven aan een aandoening van het baarmoederslijmvlies die menstruatie- en darmklachten kan veroorzaken.
Hilda Nijkeuter (27) woont sinds 2002 in Duitsland, vlak over de grens bij Bourtange in Dörpen. Sinds 2001 weet ze dat ze endometriose heeft. Voordat die diagnose was gesteld, had ze een lange reeks van bezoeken aan haar huisarts achter de rug. Nu weet ze dat door haar aandoening de kans op zwangerschap elk jaar kleiner wordt. Bij ongeveer één op de tien vrouwen in de vruchtbare leeftijd komt een lichte of een ernstige mate van deze ziekte voor die kan leiden tot onvruchtbaarheid en ongewenste kinderloosheid.
Menstruatiepijnen
''Als ik terugkijk heb ik eigenlijk al vanaf mijn zestiende vreselijke menstruatiepijnen. Hoe ouder ik werd hoe erger de pijnen werden. Ik was meestal gewoon een week thuis. Natuurlijk ging ik naar de huisarts. Steeds kwam ik terug met nog sterkere pijnstillers. Je gaat verschrikkelijk aan jezelf twijfelen.''
Nijkeuter was inmiddels verhuisd naar Drachten. Mensen in haar omgeving stonden erop dat ze met haar klachten naar de nieuwe huisarts zou gaan, omdat ze zo niet langer verder kon gaan. Die huisarts twijfelde geen moment en stuurde haar meteen door naar de gynaecoloog. ''Dat is nu twee jaar geleden. Meteen werd vastgesteld dat ik endometriose heb. Ik had er toen zelf nog nooit van gehoord. Inmiddels had ik meer dan negen jaar rondgelopen met klachten die mijn hele leven hebben ontwricht.
Ik kreeg van de gynaecoloog in Heerenveen injecties die een schijnovergang veroorzaken. Ik heb geen last van bijwerkingen. Nu is de aandoening niet genezen, maar wordt de endometriose wel onderdrukt. Voor mij is het belangrijk dat ik mijn leven weer onder controle heb en mijn werk weer normaal kan doen. Zonder die ziekte had ik nu ook nog niet gekozen voor kinderen. Ik weet dat mijn kans misschien steeds kleiner wordt, maar ik wacht desondanks nog even. Kinderen passen nu nog niet in mijn leven.''
PilZe neemt het de huisarts die haar niet meteen heeft doorverwezen nu wel kwalijk. ''Als ik eerder was doorgestuurd, was mij veel ellende bespaard gebleven. Voor huisartsen is het ondoenlijk en ook niet goed om iedere vrouw met menstruatieklachten door te sturen voor een kijkoperatie. Pas als de klachten samenhangen met de cyclus moet er aan endometriose worden gedacht. Het idee dat vrouwen die de pil doorslikken geen endometriose kunnen hebben, is overigens een groot misverstand. Bij cyclische pijnen in samenhang met een onvervulde kinderwens moet je onmiddellijk aan deze aandoening denken.
Verder moet er in de opleiding van huisartsen veel meer aandacht aan worden gegeven. Onze Stichting wil heel graag wetenschappelijk onderzoek naar endometriose bevorderen. Men weet er nog lang niet genoeg over. Wat is de oorzaak, hoe kan het worden voorkomen, wat moeten vrouwen met een kinderwens doen als ze endometriose hebben?''
Daarom heeft Nijkeuter samen met drie lotgenoten de Stichting Endometriose opgericht. Zij verzorgt de website van de verenigingen. Er worden tweemaal per jaar landelijke bijeenkomsten gehouden. Op 12 januari 2005 is er om 14.00 uur een regionale bijeenkomst bij haar thuis in Dörpen. Tweemaal per week kunnen vrouwen via de website communiceren over hun ervaringen. ''Het is belangrijk dat vrouwen ervaringen uitwisselen en dat er niemand meer zoals ik jarenlang door hoeft te blijven lopen met menstruatiepijnen die een onverklaarbare oorzaak hebben.'
Bron:
Dagblad van het Noorden, verslaggeefster Marscha van Noesel, 4 december 2004.